Prowadząc obliczenia statyczne dla belek drewnianych dokonujemy sprawdzenie SGN i SGU, po otrzymaniu wyników warto również wykonać wymiarowanie połączenia jakie będzie zastosowane w miejscu podparcia belki. W przypadku oparcia beli na górnej krawędzi elementu nośnego, sprawdzeniu podlega jedynie pole docisku belki. Więcej pracy mamy w przypadku wymiarowania połączenia gdy górne lub dolne krawędzie belek są na tej samej wysokości.
Specyfika konstrukcji drewnianych sprawia, że do projektowania elementów belkowych należy podejść dwuetapowo. W pierwszym kroku należy dobrać przekrój belki, adekwatny do schematu statycznego, przyjętych obciążeń oraz warunków technicznych. W drugim kroku należy wykonać obliczenia węzłów podporowych. Szczególną uwagę należy zwrócić w przypadku wykonywania połączeń wymagających osłabienia przekroju belki w strefie podporowej.
Opis gabarytów oraz położenia elementów rysunkowych za pomocą linii wymiarowych jest kluczowa cechą dokumentacji technicznej. System wymiarowania powinien być bardzo szczegółowy i uwzględniać wszystkie istotne elementy znajdujące się na rysunku. Kolejną bardzo istotną cechą jest dostosowanie typu linii wymiarowej do rodzaju wymiarowanych elementów